Posts

Posts uit oktober, 2018 tonen

The familyman

Afbeelding
Nog een paar uurtjes en dan zijn ze er, dacht ik zondagochtend. Dat was ook wel zo, maar het schoot maar niet op met de tijd. Keurig op tijd landden de dames op Flamingo Airport met de KLM. Ik kon ze al van kilometers ver aan zien komen, want ik stond ze op te wachten bij Te Amo Beach. Eenmaal op het vliegveld moest ik toch nog lang wachten. De één na de ander kwam tevoorschijn, maar geen Mieke en geen Terra. Net toen het net te lang ging duren en er al een tijdje niemand tevoorschijn meer was gekomen, maakten mijn dushi's hun entree op Bonaire. Ze hadden één tas tig keer voorbij laten gaan op de band, want ze (of eigenlijk: Mieke) dachten dat die van hun er anders uitzag. Toen het uiteindelijk de enige tas was, hebben ze hun mening bijgesteld en kon er geknuffeld worden. Eenmaal thuis in Pleinchi Blanku werden er veel verhalen uitgewisseld en probeerden we alle zooi ergens onder te brengen. Dat was nog best lastig. Ook bleek het lastig om Terra d'r luchtbed op te po

Het land van geen idee

Afbeelding
Al vanaf de tijd dat ik op de lagere school zit vond ik op-kamp-gaan geweldig. Hoe leuk was het om een week in een tent of kamphuis te bivakkeren en van alles te doen wat thuis niet kon en mocht. Het begon met schoolkamp (Vledder!) en handbalkamp, maar ging al snel over in korfbalkampen met eerst Pams (Pakt Aan Maar Samen) en later Futura. Bij Pams raakte ik echt besmet met het kampvirus. Later ging ik mee als kampleiding en nog later ging ik mee als vrijwilliger met kampen van Victory for Life. Dat waren kampen voor jongeren met overgewicht. In twee weken probeerden we de 'kids' van alles mee te geven op het gebied van gezond eten, gezond bewegen en een gezonde geest. Dat waren de meest indrukwekkende kampen. Mijn gedachten dwalen dan af en ik lees net een dagboek van mezelf in een tijdschrift  terug over één van deze kampen. Dan merk ik dat ik nog uren door kan gaan met herinneringen ophalen, maar to the point: tijdens één van die kampen maak ik kennis met ' Het land van

Toeval bestaat niet, geluk wel

Afbeelding
Na het surfen van vorige week schoven we met zeven man/vrouw fris gedoucht aan tafel bij Joe's . Dat was het begin van weer een mooie avond. Eerst heerlijk gegeten (chicken fajitas) en daarna gingen we op pad naar het Oktoberfest bij HillSide . Hillside is een soort van resort en het feest speelt zich af rond de bar. Het personeel is heerlijk Duits uitgedost in lederhosen en dirndlkledij, maar dat is het wel zo een beetje. Bestellen kan niet eens in het Duits. Ein Bier, ein Cola und ein Weisswein bitte levert een vragende blik op. Of we ook Engels spreken. Das Oktoberfeest is een succes, maar niet voor ons. Nadat ons drankje op is, besluiten we naar Woodstock te gaan, want daar is livemuziek. Het blijkt een jamsessie te zijn en het klinkt nog leuk en lekker ook. Als ze dan ook nog Liar van mijn favoriete rockband Queen gaan spelen besluit ik even mee te jammen. Ondertussen staat bij de buren (Islander) een dikke rij voor de deur. Het schijnt dat de wereldberoemde formatie SBMG  daa